بیجک و قبض انبار چیست؟

بیجک: یک کلمه‌ی هندی می باشد که در سیستم حمل و نقل غیر رسمی، تقریبا همان کارکرد بارنامه را دارد. در بیجک نوع و مقدار کالای خریداری شده قید می شود. در واقع فروشنده، راننده، شرکت باربری و دریافت کننده، محتویات بار حمل شده را بر اساس آن به رسمیت می شناسند. خریدار با توجه به آن کالاها را تحویل می گیرد و پس از بررسی و مطابقت آن کالاها با بیجک صادر شده، رسید دریافت محصول را صادر می نماید.

قبض انبار: سندی که توسط انباردار در قبال گرفتن کالا از شخص تحویل دهنده‌ی کالا صادر می شود. با توجه به قوانین گمرکی ایران هر کالایی که وارد محدوده ی گمرکی شود باید در دفاتر انبار ثبت شود و برای بار، باید اظهار نامه یا بارنامه به صورت جداگانه صادر و به شخصی که کالا را تحویل داده است بدهند.

بیجک گمرگی چیست؟

شما امکان دارد با واژه ی بیجک در هنگام واردات، صادرات یا ترخیص کالا روبه روشده باشید. در ابتدا قبض انبار که در آن مشخصات کالا مانند نوع کالا، وزن و… به فردی که می خواهد کالا را ترخیص کند تحویل داده می شود و پس از آن که آن شخص کارهای مربوط به ترخیص کالا را انجام داد، می تواند با مراجعه به اداره‌ی گمرک، بیجک گمرکی خود را دریافت نماید. با توجه به آن سند می توانید ثابت کنید که آن بار متعلق به شما می باشد و نسبت به بارگیری یا ترخیص کالا اقدام نمایید.

استفاده از بیجک در صرافی:
بیجک که توسط صرافان صادر می شود که به موجب آن سند صراف اعلام می کند که مبلغ را دریافت و زمان بازپرداخت آن را نیزمشخص می کند. استفاده از بیجک در صرافی مربوط به سال ۱۲۶۶ می باشد در آن زمان که هنوز در ایران اسکناس منتشر نشده بود و از فلزات با ارزش به جای پول برای مبادلات استفاده می شد. بنابراین استفاده از بیجک سود زیادی را برای صرافان به همراه داشت و نبود اسکناس را در آن دوره جبران کرده بود. در آن دوران که هر تاجری فقط با صراف خودش کار می کرد همچنین جابه جایی پول ها چه در شهرهای داخل ایران چه کشورهای دیگر به وسیله ی همین صرافان انجام می شد.

شرکت حمل و نقل بین المللی دنیا رهنورد