کنوانسیون های دریایی، هوایی، ریلی

کنوانسیون چیست ؟
کنوانسیون واژه ای فرانسوی، (به انگلیسی: Convention) یا مقاوله نامه یک نوع معاهده است که با هدف تدوین قواعد حقوقی و مهم مابین کشورهای مختلف تنظیم و منعقد می گردد؛ مانند کنوانسیون ژنو و مقاوله نامهٔ منع کار اجباری.

مقاوله نامه یک نوع از اقسام چهار گانه معاهده‌های بین المللی بشمار می رود که بین چند کشور به امضاء می رسد تا در باره یک یا چند موضوع مقرراتی را بین خود تنظیم و به مورد اجراء گذارند.

پروفسور مکنر فرانسوی در تعریف معاهده می گوید:
“معاهده عبارت است از یک توافق کتبی که به وسیلهٔ آن دو یا چند دولت یا سازمان بین المللی رابطه‌ای بین خود در قلمرو حقوق بین الملل ایجاد می کنند و یا در صدد ایجاد آن هستند.”

در تعریف دیگر گفته می شود معاهده بین المللی به هر اسمی خوانده شود عبارت از قراردادی است که بین تابعین حقوق بین الملل به منظور تولید بعضی آثار حقوقی منعقد می شود.

دو مفهوم یاد شده از معاهده بین المللی ناظر به معنای عام و وسیع معاهده است. اما معاهده در معنای خاص به قسمی که در کنوانسیون وین ۱۹۶۹ آمده عبارت است از توافق بین دولت‌ها، به شمول حقوق بین‌الدول است که به صورت کتبی منعقد گردیده است، با قطع نظر از اینکه در یک یا چند سند تنظیم شده باشد. در این تعریف معاهده اعم از موافقت نامه است. هر معاهده خود یک توافق نامه هم می باشد اما عکس قضیه صادق نیست.

کنوانسیون مربوط به مقررات هوانوردی
کنوانسیون مربوط به مقررات هوانوردی (به انگلیسی: Convention relating to the Regulation of Aerial Navigation) که به کنوانسیون ۱۹۱۹ پاریس نیز معروف است، نخستین معاهده مربوط به هوانوردی و حقوق هوایی است که توسط ۳۲ کشور در ۱۳ اکتبر ۱۹۱۹ در پاریس به تصویب رسید. این معاهده در ۹ قسمت تقسیم شده است. معاهده پاریس با تصویب معاهده هواپیمایی کشوری شیکاگو در ۱۹۴۴ و اجرایی شدن آن در ۱۹۴۷ نسخ شد.

کنوانسیون کار دریایی (MLC)
یک کنوانسیون بین‌المللی است که توسط سازمان بین‌المللی کار (ILO) و در سال ۲۰۰۶ تصویب شد. هدف از این مقاوله نامه ایجاد استانداردها و قوانین برای کاردریانوردان و به منظور ایجاد رضایت در بالاترین سطح برای آنان است. با در نظر گرفتن این موضوع که با اعطاء ماهیت جهانی به صنعت کشتیرانی، دریانوردان نیازمند حمایت ویژه‌ای هستند. ماده ۹۴ کنوانسیون سازمان ملل متحد در خصوص حقوق دریاها مصوب ۱۹۸۲ میلادی وظایف و تعهدات دولت صاحب پرچم را از جمله در خصوص شرایط کار، موضوعات مربوط به خدمه و امور اجتماعی در کشتی‌هایی که حامل پرچم کشور می باشند تعیین نموده است. در این کنوانسیون حداقل نیازها برای ورود دریانوردان به کشتی، شرایط استخدام، محل زیست خدمه، تسهیلات رفاهی، غذا و تدارکات، خدمات اجتماعی، مراقبت بهداشتی، حفاظت بهداشتی معین شده است. در این کنوانسیون همچنین در مورد شرایط پذیرش و اجرا این کنوانسیون بحث می شود.

کنوانسیون بین الدول حمل ونقل با راه آهن (COTIF)
یکی از مهم‌ترین کنوانسیون‌های حمل ونقل راه آهن‌ها، در ترافیک بین المللی است، که ۳۶ کشور اروپایی و خاورمیانه را پوشش می‌دهد. مرکز آن در برن سوئیس بوده، تحت مسولیت سازمان مشترک بین‌الدول (OTIF)، که اعضای آن، دولت‌های متبوع راه آهن‌ها بوده، و دارای شخصیت حقوقی می‌باشد.